Η απόφαση 542/2025 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς αφορά διαφορά μεταξύ εν διαστάσει συζύγων, γονέων δύο ανήλικων τέκνων, και εκδόθηκε κατόπιν άσκησης εκατέρωθεν εφέσεων κατά της πρωτόδικης απόφασης. Με την πρωτόδικη απόφαση είχε ανατεθεί η αποκλειστική άσκηση της επιμέλειας στη μητέρα, είχε επιβληθεί στον πατέρα η υποχρέωση καταβολής διατροφής και είχε ρυθμιστεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του με τα τέκνα. Η μητέρα, με την έφεσή της, επεδίωξε τον περιορισμό του δικαιώματος επικοινωνίας του πατέρα, ενώ ο τελευταίος, αντιθέτως, ζήτησε, μεταξύ άλλων, να ανατεθεί η άσκηση της επιμέλειας των τέκνων από κοινού και στους δύο γονείς.
Στο σκεπτικό της απόφασης γίνεται ειδική μνεία στον θεσμό της διαμεσολάβησης, όπως αυτός προβλέπεται στο άρθρο 1514 ΑΚ. Ειδικότερα, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι, σε περίπτωση διαφωνίας των γονέων ως προς την άσκηση της γονικής μέριμνας και ιδίως όταν η από κοινού άσκησή της καθίσταται ανέφικτη λόγω έλλειψης συνεργασίας, αδιαφορίας ή μη τήρησης υφιστάμενης συμφωνίας, προβλέπεται η προσφυγή των γονέων σε διαμεσολάβηση, με εξαίρεση τις περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας. Παράλληλα, το Δικαστήριο τονίζει ότι διαθέτει, κατά περίπτωση, διακριτική ευχέρεια είτε να προβεί το ίδιο στη ρύθμιση της γονικής μέριμνας είτε να διατάξει τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης είτε να επιλέξει τη διαμεσολάβηση ή την επανάληψη αυτής σε περίπτωση που έχει διακοπεί, ορίζοντας συγχρόνως και τον αρμόδιο διαμεσολαβητή.
Στην παρούσα υπόθεση, το Εφετείο έκρινε ότι, λόγω της έντονα συγκρουσιακής σχέσης των αντίδικων γονέων, των αντικρουόμενων πορισμάτων ψυχιατρικών και ψυχολογικών εκθέσεων, καθώς και της μη επαρκώς διακριβωμένης ψυχολογικής κατάστασης των ανηλίκων, δεν ήταν δυνατόν να διαμορφωθεί με επάρκεια ασφαλής δικανική κρίση για την οριστική επίλυση της διαφοράς. Υπό τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο θεώρησε ότι η υπόθεση απαιτεί εξειδικευμένη επιστημονική προσέγγιση και ουσιαστική δικαστική παρέμβαση, με γνώμονα το συμφέρον των τέκνων, κρίνοντας ότι η προσφυγή στη διαμεσολάβηση, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν επαρκεί για την αποτελεσματική προστασία της ψυχικής τους υγείας.
Για αυτούς του λόγους, το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο να αναβάλει την έκδοση οριστικής απόφασης και να διατάξει την επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου να διενεργηθεί ψυχιατρική και ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη, καθώς και να ληφθεί υπόψη η γνώμη των ανήλικων τέκνων, σύμφωνα με το άρθρο 612 ΚΠολΔ.
Η απόφαση αυτή αναδεικνύει ότι η διαμεσολάβηση, αν και θεσμικά κατοχυρωμένη ως εναλλακτικός τρόπος επίλυσης διαφορών στην περίπτωση του άρθρου 1514 ΑΚ, δεν εφαρμόζεται αυτοματοποιημένα. Αντιθέτως, υποχωρεί όταν κρίνεται ότι χρειάζεται να τεθεί σε προτεραιότητα και να διασφαλιστεί το βέλτιστο συμφέρον των ανήλικων τέκνων μέσω της πλήρους δικαστικής διερεύνησης.
Διαβάστε ολόκληρη την απόφαση εδώ.
Πηγή: Νομική Βιβλιοθήκη Daily