Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο είχαν καταλήξει από τις 26 Ιουνίου 2025 σε πολιτική συμφωνία για επικαιροποιήση της Οδηγίας 2013/11/ΕΕ, η οποία αποσκοπεί στον εκσυγχρονισμό των ρυθμίσεων που αφορούν την Εναλλακτική Επίλυση Διαφορών (ΕΕΔ) σε ζητήματα προστασίας καταναλωτών.
Το τελευταίο ευρωπαϊκό νομοθέτημα για τη ρύθμιση της εξωδικαστικής προστασίας των καταναλωτών εκδόθηκε το 2013 και έκτοτε δεν έχει τροποποιηθεί. Τελικά όμως τα δύο θεσμικά όργανα της Ένωσης έδωσαν την έγκρισή τους για την επικαιροποιημένη Οδηγία, η οποία απλουστεύει και ενισχύει την εξωδικαστική επίλυση διαφορών με τη βοήθεια ουδέτερου τρίτου μέρους.
Η νέα Οδηγία (ΕΕ) 2025/2647 εισάγει σημαντικές αλλαγές με γνώμονα την προσαρμογή της ΕΕΔ στις νέες τεχνολογίες και τις ψηφιακές αγορές. Το πεδίο εφαρμογής διευρύνεται ώστε να περιλαμβάνει διαφορές που σχετίζονται με προσυμβατικές υποχρεώσεις, ψηφιακό περιεχόμενο και υπηρεσίες, καθώς και συμβάσεις χωρίς χρηματικό αντικείμενο. Παράλληλα, επεκτείνεται η εφαρμογή σε διαφορές μεταξύ καταναλωτών που διαμένουν σε κράτος-μελος και εμπόρων τρίτων χωρών που ασκούν δραστήριοτητα στο εν λόγω κράτος – μέλος εφόσον συμφωνήσουν την υπαγωγή διαφορών σε εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης.
Θεμελιώδης ρύθμιση αποτελεί η υποχρέωση των εμπόρων να απαντούν σε αιτήματα ΕΕΔ εντός 20 εργάσιμων ημερών. Αφού παρέλθει αυτό το χρονικό διάστημα, ο φορέας ΕΕΔ που έχει λάβει το σχετικό αίτημα θα θεωρεί ότι ο έμπορος αρνήθηκε τη συμμετοχή, η υπόθεση θα κλείνει και ο καταναλωτής θα ενημερώνεται αναλόγως.
Τα κίνητρα υιοθέτησης της αναθεωρημένης Οδηγίας συνίστανται τόσο στο οικονομικό όφελος των επιχειρήσεων καθώς προβλέπονται μειωμένα τέλη για συμμορφούμενους εμπόρους, δωρεάν συμμετοχή για τις επιχειρήσεις, επιστροφή εξόδων, προγράμματα κατάρτισης προσωπικού ή συγχρηματοδότηση δημιουργίας φορέων ΕΕΔ, όσο και στην ενημέρωση του κοινού και την πιστοποίηση των επιχειρήσεων που συμμετέχουν σε διαδικασίες ΕΕΔ.
Ο νέες ρυθμίσεις ενθαρρύνουν, ταυτόχρονα, τα κράτη-μέλη να επικεντρωθούν σε κλάδους, όπως οι αερομεταφορές και ο τουρισμός, όπου η συμμετοχή σε διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών είναι χαμηλή ή καταγράφεται μεγάλος αριθμός καταγγελιών από καταναλωτές.
Πηγή: Νομική Βιβλιοθήκη Daily